Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

ΕΣΚΑΒΑΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΠΑΘΑΝ ΣΟΚ!

8/8/2017

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Κυριολεκτικά δεν πίστευαν στα μάτια τους οι Τούρκοι όταν αντίκρισαν τα πρώτα σκηνώματα ενός βυζαντινού ελληνορθόδοξου νεκροταφείου, που αναδύθηκε τελείως αναπάντεχα σε ένα από τους ποιο κεντρικούς δρόμους της Κωνσταντινούπολης.



Όπως αναφέρεται, κατά την διάρκεια εργασιών αναπαλαίωσης ενός ιστορικού κτιρίου της Κωνσταντινούπολης συγκεκριμένα το κτίριο Casa Garibaldı που βρίσκεται στον κεντρικό δόμο İstiklal Caddesi, άρχισαν να αναδύονται κάτω από το έδαφος τάφοι από τον τέταρτο μ. Χ. αιώνα και σκηνώματα 1600-1800 ετών σε καλή κατάσταση από ένα όπως φαίνεται κεντρικό ελληνορθόδοξο χριστιανικό νεκροταφείο που βρίσκονταν επί αιώνες θαμμένο κάτω από τα θεμέλια αυτού του κτιρίου.


Το ιστορικό αυτό ελληνορθόδοξο χριστιανικό νεκροταφείο, ανακαλύφθηκε σε βάθος οχτώ μέτρων στα θεμέλια του κτηρίου σε ένα σημείο που από πάνω κυκλοφορούν καθημερινά σχεδόν 400.000 άτομα, δηλαδή σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα μέρη της Πόλης.


O διευθύνων τις ανασκαφές καθηγητής Sedat Bornovali, αμέσως μετά τα πρώτα ευρήματα κάλεσε την διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης, Zeynep Kızıltan, η οποία επιβεβαίωσε την μεγάλη ιστορική άξια του αναδυθέντος νεκροταφείου καθώς και των σκελετών που ανευρεθήκαν στο μέρος εκείνο.


Εντυπωσιακό είναι, όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα Hürriyet, ότι στην αρχή δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι κάτω από εκείνο το τόσο πολυσύχναστο μέρος βρίσκονταν αυτό το νεκροταφείο και οι άθικτοι σωροί που βρέθηκαν. Να σημειωθεί ότι το κτίριο αυτό έχει ιστορική αξία και είχε αποφασιστεί εδώ και καιρό λόγω των σημαδιών κατάρρευσης που είχε παρουσιάσει να ανακαινιστεί. Με την ανακίνηση του ανακαλύφθηκε αυτό το ελληνορθόδοξο νεκροταφείο.


Να σημειωθεί επίσης ότι εκεί κοντά βρίσκεται και η ελληνορθόδοξη εκκλησιά της Αγίας Τριάδας, καθώς και πολλά ιστορικά κτίρια όπως το Κέντρο Γαλλικού Πολιτισμού, το Çiçek Pasajı, και άλλα. Όλα αυτά συντείνουν στο συμπέρασμα ότι ο δρόμος αυτός ήταν ένας σημαντικός δρόμος της πρώτης περιόδου της Βυζαντινής αυτοκρατορίας


Σημεία των καιρών!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
nikosxeiladakis.gr


ΠΗΓΗ

ΑΝ σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε κλίκ..ΕΔΩ...  για να είστε οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες του διαδικτύου
Continue reading

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Γι’ αυτό το Isis καταστρέφει αρχαιότητες


Γιατί οι Αμερικάνοι και το Smithsonian εξαφάνισαν την ιστορία της ανθρωπότητας;

Γιατί το Isis κάνει κομμάτια τα μεγαλύτερα έργα τέχνης της αρχαίας ιστορίας στη Συρία και το Ιράκ;

Η αρχαιολόγος Joanne Farchakh εξηγεί, στον Robert Fisk, ότι το Isis πωλεί τα αγάλματα και τις τοιχογραφίες που ζητούν διεθνείς έμποροι. Παίρνει τα χρήματα, παραδίδει τις αρχαιότητες και ανατινάζει τους ναούς και τα κτίρια για να αποκρύψει τις αποδείξεις για τις λεηλασίες.

«Οι αρχαιότητες από την Παλμύρα είναι ήδη προς πώληση στο Λονδίνο» αναφέρει η Γαλλο-Λιβανέζα αρχαιολόγος. «Υπάρχουν αντικείμενα από τη Συρία και το Ιράκ που έχει κλέψει το Isis και βρίσκονται ήδη στην Ευρώπη. Δεν είναι πλέον στην Τουρκία, όπου έφτασαν την πρώτη φορά, έχουν φύγει εδώ και πολύ καιρό. Αυτή η καταστροφή κρύβει το εισόδημα του Isis που πουλά αυτά τα πράγματα ΠΡΙΝ από την καταστροφή των ναών όπου βρίσκονταν. Υπάρχει κάτι ανεκτίμητο στο να πουλάνε και, στη συνέχεια, να καταστρέφουν την περιοχή και η καταστροφή έχει ως στόχο να κρύψει το επίπεδο της κλοπής. Καταστρέφουν τα αποδεικτικά στοιχεία. Έτσι, κανείς δεν ξέρει τι έχουν πάρει και τι είχε καταστραφεί».

Η Farchakh έχει εργαστεί επί χρόνια στις αρχαίες πόλεις της Μέσης Ανατολής, εξετάζοντας τους λεηλατημένους αρχαιολογικούς χώρους στη Σαμάρα στο Ιράκ – απ’ όπου ο «πολιτισμός» υποτίθεται ότι άρχισε – μετά την εισβολή των ΗΠΑ το 2003. Έχει καταγράψει τη μεγάλη καταστροφή των υπαίθριων αγορών και των τζαμιών στο Χλάπι και τη Χομς της Συρίας από το 2011. Πράγματι, η μελέτη των χαμένων αρχαιοτήτων στον κόσμο μερικές φορές ισοδυναμεί με πάθος γι’ αυτή τη γυναίκα, που περιγράφει τη δουλειά της ως «μελέτη της καταστροφής των αρχαιοτήτων στον πόλεμο». Κατά τα τελευταία 14 χρόνια, έχει δει πολλές αρχαιολογικές βεβηλώσεις που τροφοδοτούν το πάθος της για μία τόσο θλιβερή καριέρα. Σε πολιτικό επίπεδο, η Farchakh προσδιορίζει κάτι ιδιαίτερα έξυπνο στην πολιτική του Isis.

«Έχει μάθει από τα λάθη της. Όταν ξεκίνησε τις αρχαιολογικές καταστροφές στο Ιράκ και τη Συρία, ξεκίνησε με σφυριά, μεγάλες μηχανές, καταστρέφοντας τα πάντα γρήγορα ενώ κινηματογραφούσε. Όλοι οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσε γι’ αυτό ήταν ντυμένοι σαν να ήταν στην εποχή του Προφήτη. Ανατίναξε την Νιμρούντ σε μία ημέρα. Αλλά αυτό έδωσε μόνο 20 δευτερόλεπτα βίντεο. Δεν ξέρω πόσο αυτό το μικρό κομμάτι ταινίας θα μπορούσε να τραβήξει την προσοχή των ανθρώπων. Αλλά τώρα δεν ισχυρίζονται καν πλέον ότι καταστρέφουν έναν χώρο. Οι ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ο ΟΗΕ το λέει αυτό. Κατ ‘αρχάς, οι άνθρωποι αναφέρουν ότι ακούν “εκρήξεις”. Ο πλανήτης έχει στη συνέχεια το υλικό που κυκλοφορούν σύμφωνα με το δικό τους πρόγραμμα».

Για το λόγο αυτό, υποστηρίζει η Farchakh, το Isis δεν κατέστρεψε όλη την Παλμύρα σε ένα βίντεο. «Ξεκίνησε με τις εκτελέσεις (Σύρων στρατιωτών) στο ρωμαϊκό θέατρο. Στη συνέχεια, παρουσίασε τις εκρηκτικές ύλες να έχουν συνδεθεί με τις ρωμαϊκές κολόνες. Μετά αποκεφάλισε τον συνταξιούχο διευθυντή αρχαιοτήτων, αλ-Ασάαντ. Και μετά ανατίναξε τον ναό του Βάαλ. «Και τότε όλοι αναφώνησαν: ‘Ω, όχι – ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Θα είναι ο ναός Μπελ!’. Κι έτσι έγινε. Ανατίναξε τον ναό Μπελ. Ποιο είναι λοιπόν το επόμενο βήμα και πάλι; Θα υπάρξει μεγαλύτερη καταστροφή στην Παλμύρα. Θα το προγραμματίσουν διαφορετικά. Στη συνέχεια θα προχωρήσουν στο μεγάλο ρωμαϊκό θέατρο, μετά στην αγορά Αγορά (την περίφημη αυλή που περιβάλλεται από πυλώνες) – έχουν μια ολόκληρη πόλη να καταστρέψουν. Και αποφάσισαν να το κάνουν με την ησυχία τους».

Όσο περισσότερο διαρκεί η καταστροφή, τόσο υψηλότερα ανεβαίνουν οι τιμές στις διεθνείς αγορές αρχαιοτήτων. Το Isis είναι στην επιχείρηση αρχαιοτήτων και διαχειρίζεται τον κόσμο στα δράματα της καταστροφής. «Δεν υπάρχουν ιστορίες σχετικά με τα μέσα ενημέρωσης, χωρίς ένα ‘γεγονός’. Πρώτον, το Daesh έδωσε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αίμα. Στη συνέχεια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αποφάσισαν να μην παρουσιάσουν περισσότερο αίμα. Γι ‘αυτό τους έδωσαν τις αρχαιότητες. Όταν δεν περνάει κι αυτό, θα τους δώσουν γυναίκες και μετά παιδιά».

Το Isis, όπως φαίνεται, χρησιμοποιεί την αρχαιολογία και την ιστορία. Σε κάθε πολιτική κρίση, μια ομάδα ή ένας δικτάτορας μπορεί να εδραιώσει την εξουσία του σε ιστορικά στοιχεία. Ο Σάχης χρησιμοποίησε τα ερείπια της Περσέπολης για να παραποιήσει την ιστορία της οικογένειάς του. Ο Σαντάμ Χουσεΐν έβαλε τα θεμέλιά του στα τούβλα της Βαβυλώνας.

«Το Isis αποφάσισε να αλλάξει αυτή την ιδέα. Αντί να εδραιώσει την εξουσία του στα αρχαιολογικά αντικείμενα, την εδραιώνει στην καταστροφή αρχαιοτήτων, αντιστρέφοντας την συνήθη μέθοδο. Δεν θα υπάρξει ένα ‘πριν’ στην ιστορία. Έτσι, δεν θα υπάρξει ‘μετά’. Λένε: ‘Υπάρχουμε μόνο εμείς’. Οι άνθρωποι της Παλμύρας μπορούν να συγκρίνουν το ‘πριν’ και το ‘μετά’ τώρα, αλλά σε 10 χρόνια δεν θα είναι σε θέση να το κάνουν. Γιατί τότε κανείς δεν θα έχει μείνει για να θυμάται. Δεν θα υπάρχει καμία μνήμη”

Όσο για τους ρωμαϊκούς θεούς, ο Βάαλ δεν λατρευόταν στο ναό του για 2000 χρόνια. Αλλά είχε αξία. Η Farchakh λέει: «Κάθε αρχαιότητα της Παλμύρας που ξεπουλά το Isis είναι ανεκτίμητη. Λαμβάνει δισεκατομμύρια δολάρια. Η αγορά είναι εκεί: θα πάρει ό,τι προσφέρεται και θα πληρώσει όσα να ‘ναι για αυτό. Το Daesh κερδίζει σε κάθε βήμα που κάνει, σε κάθε καταστροφή».

Καταστρέφοντας την Ιστορία

Το Ισλαμικό Κράτος έχει εξαπολύσει στοχευμένα μια εκστρατεία καταστροφής των αρχαιοτήτων στο Ιράκ και στη Συρία κατεδαφίζοντας, βεβηλώνοντας και λεηλατώντας τους σημαντικότατους αρχαιολογικούς χώρους. Φωτογραφίες και βίντεο τζιχαντιστών να συνθλίβουν αγάλματα και άλλα αρχαιολογικά αντικείμενα με βαριοπούλες και ηλεκτρικά πριόνια σε μουσεία και να ισοπεδώνουν με μπουλντόζες πανάρχαιες ασσυριακές πόλεις σοκάρουν. Είναι ένας πόλεμος κατά της Ιστορίας και του πολιτισμού. Είναι ένας πόλεμος εικόνων και εντυπώσεων. Και εξαπολύεται σε τέτοια κλίμακα και με τέτοια ένταση που θεωρείται χωρίς προηγούμενο στη σύγχρονη Ιστορία.

Ανήμερα το Πάσχα των καθολικών οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους ανατίναξαν την εκκλησία της Παρθένου Μαρίας στο εμπόλεμο ασσυριακό χωριό Τελ Νάσρι, τοποθετώντας εκρηκτικά στο εσωτερικό της. Επρόκειτο για μόνο μία από τις εκατοντάδες επιθέσεις που έχουν διεξαγάγει ενάντια σε χώρους λατρείας χριστιανών, σιιτών και σούφι, αλλά και σε αρχαιολογικούς χώρους. «Οι τζιχαντιστές χρησιμοποιούν την τελευταία τεχνολογία για να δείξουν σε όλους την περιφρόνησή τους προς τη Δύση, για να δείξουν τις βάρβαρες δολοφονίες όχι μόνο των χριστιανών και των Γεζίντι, αλλά και των άλλων μουσουλμάνων που δεν ανήκουν στο δικό τους είδος. Δεν τους ενδιαφέρει το ότι εμείς αντιδρούμε στην καταστροφή που προκαλούν, στην πραγματικότητα δοξάζονται για τη δυσφορία που μας προκαλούν» είπε ο Μακ Γκουάιρ Γκίμπσον, καθηγητής Αρχαιολογίας της Μεσοποταμίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο στις ΗΠΑ.

Η ιρακινή αρχαιολόγος Λάμια αλ Γκαϊλάνι είπε: «Το Ισλαμικό Κράτος απαγορεύει τη λατρεία ειδώλων, έτσι όλα τα αγάλματα, οι εικόνες, κάθε είδος τέχνης θεωρείται ειδωλολατρικό και πρέπει να καταστραφεί. Με την καταστροφή των αρχαιοτήτων στο μουσείο της Μοσούλης και των αρχαίων πόλεων της Νινευή, της Νιμρούντ και της Χάτρα δείχνουν στους υποστηρικτές τους ότι είναι αληθινοί μουσουλμάνοι». Πολλά αρχαία αντικείμενα από το Ιράν και τη Συρία πωλούνται στη μαύρη αγορά, χρηματοδοτώντας το Ισλαμικό Κράτος.

«Αν και οι τζιχαντιστές του ISIS δεν πωλούν οι ίδιοι τις αρχαιότητες στη μαύρη αγορά, εκμεταλλεύονται ένα περίπλοκο εγκληματικό δίκτυο που προωθεί τα αντικείμενα σε πλούσιες χώρες της Δύσης. Το Ισλαμικό Κράτος συλλέγει φόρους για τις αρχαιότητες από λαθρεμπόρους που στέλνουν τα αντικείμενα στις διεθνείς αγορές, εκτός Συρίας και Ιράκ. Πρόκειται για επί μακρόν εδραιωμένα δίκτυα που περιλαμβάνουν ανθρώπους οι οποίοι κάνουν τις εκσκαφές, τους μεσάζοντες που τα παραδίδουν σε εμπόρους στον Λίβανο, στον Περσικό Κόλπο, στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και αλλού και τους τελικούς αποδέκτες, τους ακόρεστους αγοραστές που δεν ενδιαφέρονται για το γεγονός ότι ολόκληροι αρχαιολογικοί χώροι καταστρέφονται, όσο αυτοί έχουν κάτι παλαιό και πολύτιμο για να βάλουν στο σπίτι τους, που τελικά το πωλούν ή το κάνουν δωρεά σε κάποιο μουσείο για μια μεγάλη φοροαπαλλαγή ή για να καθαρίσουν την εγκληματική τους δραστηριότητα, με κάποια αίθουσα μουσείου να παίρνει το όνομά τους». Οπως εξήγησε ο καθηγητής Γκίμπσον.

«Το Ισλαμικό Κράτος απευθύνεται στα εξής τρία ακροατήρια: Πρώτον, επιδιώκει να συσπειρώσει τους υποστηρικτές του στη Μέση Ανατολή και στο εξωτερικό, δείχνοντάς τους ότι η οργάνωση με επιτυχία αναπαριστά τα εικονοκλαστικά έθιμα που αποδίδονται σε ορισμένες παραδόσεις στον προφήτη Μωάμεθ. Δεύτερον, απευθύνεται στους ανθρώπους στο Ιράκ και στη Συρία. Ο Σαντάμ Χουσεΐν και οι Ασαντ, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν ένα είδος εθνικής ταυτότητας που θα διαπερνούσε τις θρησκείες, τις σέκτες και τις εθνοτικές ομάδες, υπογράμμιζαν τη σημαντικότητα των προϊσλαμικών πολιτισμών που κάποτε ήκμαζαν και στις δύο χώρες. Το Ισλαμικό Κράτος αντιτίθεται σθεναρά στην ιδέα των εθνών-κρατών της Μέσης Ανατολής που έχουν οικοδομηθεί επάνω σε τέτοιες παραδόσεις. Τρίτον, το Ισλαμικό Κράτος προσπαθεί να προκαλέσει ζημιά στη Δύση, η οποία θεωρεί τη Μεσοποταμία ως μία από τις ρίζες του πολιτισμού της.

Οσο το Ισλαμικό Κράτος ελέγχει μεγάλα τμήματα της Συρίας και του Ιράκ, λίγα μπορούν να γίνουν για να αποτραπεί μεγαλύτερη ζημιά. Μια καλύτερη αστυνόμευση των τουρκικών συνόρων μπορεί να φέρει κάποια αποτελέσματα. Είναι επίσης επιτακτικό να συγκεντρώνονται πληροφορίες για την καταστροφή που συντελείται. Και πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε προκειμένου να υποστηρίξουμε τους ιρακινούς και σύρους αρχαιολόγους και ιστορικούς. Αυτών η δουλειά θα έχει τη μεγαλύτερη σημασία όταν το Ισλαμικό Κράτος θα έχει φύγει. Το Ισλαμικό Κράτος με επιδεικτικό τρόπο σπάει τα ταμπού και αψηφά τις δυτικές αξίες, κάτι που σημαίνει ότι επίσημες δηλώσεις που καταδικάζουν τις βάρβαρες πράξεις τους θα προκαλεί τους υποστηρικτές της οργάνωσης να εντείνουν την καταστροφική δράση τους». Οπως ανέφερε ο καθηγητής Ασσυριολογίας Εκαρτ Φραμ

Εκρηκτικά εναντίον Βούδα

Τον Μάρτιο του 2001 οι Ταλιμπάν διέταξαν την καταστροφή των δύο κολοσσιαίων αγαλμάτων του Βούδα της κοιλάδας Μπαμιγιάν στο Αφγανιστάν. Οι όρθιοι Βούδες ήταν σκαλισμένοι στον βράχο, στην πλαγιά ενός γκρεμού στην περιοχή Χαζαρατζάτ, βορειοδυτικά της Καμπούλ, σε υψόμετρο 2.500 μέτρων. Κατασκευασμένα τον 6ο αιώνα μ.κ.ε. τα αγάλματα – χαρακτηριστικά της τέχνης της Γκαντάρα – χαρακτηρίστηκαν ειδωλολατρικά και καταστράφηκαν μέσα σε ένα απόγευμα από τους Ταλιμπάν, που τα ανατίναξαν τοποθετώντας εκρηκτικά στη βάση τους.

Bανδαλισμοί από το παρελθόν

Τον Απρίλιο του 1926 ο σαουδάραβας βασιλιάς Ιμπν Σαούντ κατέστρεψε τα μαυσωλεία στο νεκροταφείο Αλ Μπακί στη Μεδίνα, λίγο αφότου κατέλαβε την πόλη. Στο νεκροταφείο, που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα μ.κ.ε. εκτιμάται ότι είχαν ενταφιαστεί συγγενείς του προφήτη Μωάμεθ. Την ίδια χρονιά κατέστρεψε επίσης τα μνήματα ιερών προσώπων στο νεκροταφείο της Μέκκα, όπου είχαν θαφτεί η πρώτη σύζυγος του Μωάμεθ, Χαντίτζα, ο παππούς του και άλλοι συγγενείς του, παρά τις αντιδράσεις που ξέσπασαν στην ισλαμική κοινότητα.

Κατά παραγγελία των αρχαιοκαπήλων

Τους μήνες που ακολούθησαν την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 περισσότερα από 15.000 εκθέματα έκαναν φτερά από το Εθνικό Μουσείο του Ιράκ από λαφυραγωγούς που κατάφεραν να εισβάλουν σε αυτό, παρά τα μέτρα που υποτίθεται ότι είχαν ληφθεί για την προστασία του πριν από τον πόλεμο. Περίπου 5.000 κλεμμένες αρχαιότητες, που είχαν διασκορπιστεί σε Ιορδανία, Ελβετία, Γαλλία και ΗΠΑ, επιστράφηκαν στο μουσείο αργότερα. Σύμφωνα με πληροφορίες, πολλά από τα αντικείμενα ήταν «παραγγελίες» αρχαιοκαπήλων. Το μουσείο άνοιξε και πάλι τον περασμένο Φεβρουάριο.

Εκεί υπήρχαν οι 20.000 ταμπλέτες σφηνοειδούς γραφής που περιελάμβαναν την αληθινή ιστορία της ανθρωπότητος, δηλαδή το ΠΩΣ και ΠΟΙΟΙ μας έφτιαξαν και φυσικά κατέληξαν στα υπόγεια του Smithsonian. Δεν υπάρχει πλέον τρόπος οι άνθρωποι να μάθουν -με αρχαιολογικά ευρήματα- την αληθινή καταγωγή τους και μπορούν πλέον να τους μιλάνε για Θεό και όλες τις παρεμφερείς γραφικές ηλιθιότητες. Άλλωστε σε ανθρώπινα ζώα απευθύνονται δεν είναι δύσκολο να τα κοροϊδέψει το πλέον ασήμαντο ον, στην τροφική κλίματα. Κοίταξε στις φωτογραφίες να δεις πως είναι οι ΘΕΟΙ που κατασκεύασαν το ανθρώπινο ζώο, τρέφονται από αυτό και το εκτιμούν τόσο, όσο εκτιμά αυτό, τις αγελάδες που το ταϊζουν. Από τις υπάρχουσες μεταφρασμένες σφηνοειδείς ταμπλέτες, μελέτησε ο Zecharia Sitchin [εικ. κάτω] και έγραψε τα βιβλία του, τις υπόλοιπες και πιο σημαντικές φρόντισαν να τις εξαφανίσουν. Αναζήτησε τα και μελέτησε τα βιβλία του, όσο υπάρχουν, αν θέλεις να πάψεις, έστω και λίγο, να ανήκεις στην φυλή των ζώων.

Προφανέστατα οι Δυτικοί σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, δεν πρόκειται να μπουν μέσα με τις βόμβες τους και να ισοπεδώσουν το ΙSIS όπως έκαναν με την Γιουγκοσλαβία, γιατί από την διατήρησή του φαίνεται ότι κερδίζουν περισσότερα. Άλλωστε οι Δυτικοί σύμμαχοι του ΝΑΤΟ το συντηρούν πλουσιοπάροχα αφού εξυπηρετεί τα μακροπρόθεσμα σχέδια τους. Αυτό έχει αναλυθεί σε άλλο άρθρο.


Καταλαβαίνεις υποψιασμένε αναγνώστη την μεταφυσική πλευρά του θέματος, πίσω από την εκτρωματική ISIS … διάβασε Ch.Ph. Lovecraft να μάθεις … ΑΝ ΑΝΤΕΧΕΙΣ, γιατί ως γνωστόν η ΓΝΩΣΗ είναι για τους λίγους, τους δυνατούς, όπως και κάθε άξιο λόγου θέμα, γεγονός ή κατάσταση.

@πληροφορίες από independent.co.uk και Ion Maggos / επιμέλεια και διασκευή Irini krino

Φωτογραφίες GYPAS














terrapapers


ΑΝ σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε κλίκ..ΕΔΩ...  για να είστε οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες του διαδικτύου
Continue reading

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Εντυπωσιάζει η αποκάλυψη σπηλιάς που φιλοξενούσε Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας


21/2/2017

Η είδηση ότι ανακαλύφθηκε σπηλιά στην περιοχή του Κουμράν στο σημερινό Ισραήλ, που φιλοξενούσε κάποτε Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας και η οποία συλήθηκε μάλλον από Βεδουίνους τη δεκαετία του 1950, έκανε τον γύρο του κόσμου.

Όπως γνωστοποίησε ο αρχαιολόγος Δρ. Όρεν Γκάτφελντ, ένας από τους επικεφαλής των ερευνών, στην ιστοσελίδα του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, «πρόκειται για μια από τις πιο εντυπωσιακές αρχαιολογικές ανακαλύψεις και η πιο σημαντική, τα τελευταία 60 χρόνια, στις σπηλιές του Κουμράν».

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η ανακάλυψη, τη στιγμή μάλιστα που δεν εντοπίστηκαν χειρόγραφα; Ποιες είναι αυτές οι πολύτιμες γραφές και τι γνωρίζουμε για τον λαό που τις έκρυψε στις σπηλιές της περιοχής του;

Η Βάλια Παπαναστασοπούλου, Αρχαιολόγος-Θεολόγος, με ειδικότητα σε θέματα Παλαιάς Διαθήκης (είναι Υποψήφια Διδάκτωρ Παλαιάς Διαθήκης στο Α.Π.Θ.), μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το εύρημα που εντυπωσίασε τους ειδικούς, αλλά ίσως να μην έγινε αρκετά κατανοητό ως προς τη σημασία του από το ευρύ κοινό.

«Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας είναι ένας μεγάλος αριθμός χειρογράφων, τα οποία ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1947 και στη συνέχεια με συστηματικές ανασκαφές σε ερείπια και σπηλιές σε περιοχές στην έρημο της Ιουδαίας. Έχουν ταξινομηθεί σε διάφορες συλλογές αναλόγως ως προς τον τόπο της εύρεσής τους», ανέφερε η κ. Παπαναστασοπούλου καο πρόσθεσε:


«Μεταξύ αυτών των συλλογών περιλαμβάνονται και τα χειρόγραφα της Κοινότητας του Κουμράν (Qumran), τα οποία περιέχουν χειρόγραφα στην εβραϊκή, αραμαϊκή και ελληνική γλώσσα και βρέθηκαν σε 11 σπήλαια στην περιοχή γύρω από το Κουμράν. Τα χειρόγραφα αυτά τοποθετούνται χρονικά λίγο πριν την καταστροφή της περιοχής από τους Ρωμαίους, δηλαδή τον 1ο αι. μ.Χ.».

Ποια όμως ήταν αυτή η κοινότητα; «Η κοινότητα του Κουμράν είχε ιδρυθεί κατά την ελληνιστική περίοδο (περίπου μέσα 2ου αι. π.Χ.), κατά τη διάρκεια της οποίας στην Παλαιστίνη κυβερνούσαν οι Σελευκίδες. Την εποχή εκείνη πολλοί Ιουδαίοι είχαν ενστερνιστεί τον ελληνιστικό τρόπο ζωής και κυρίως οι αρχιερατικές οικογένειες και οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις», εξηγεί η ίδια και σημειώνει:

«Αυτό δημιούργησε ιδιαίτερη δυσαρέσκεια σε μεγάλη μερίδα του λαού, προκαλώντας εξεγέρσεις, όπως η λεγόμενη Μακκαβαϊκή επανάσταση, ενώ άλλοι ορθόδοξοι Ιουδαίοι ωθούνται προς την οργάνωση διαφόρων κινημάτων. Μεταξύ αυτών είναι και η κίνηση της ίδρυσης της Κοινότητας του Κουμράν. Ιδρυτής της ήταν ο λεγόμενος Διδάσκαλος της Δικαιοσύνης, ο οποίος ήρθε σε άμεση ρήξη με το ιερατείο της Ιερουσαλήμ».

Και πώς προέκυψαν τα πολύτιμα χειρόγραφα στις σπηλιές; «Η κοινότητα στο απομονωμένο περιβάλλον του Κουμράν ζούσε με έναν αυστηρό τρόπο, που θυμίζει κατά κάποιο τρόπο τις σημερινές μοναστικές κοινότητες. Διέθετε εγκαταστάσεις μελέτης και αντιγραφής των ιερών κειμένων, τράπεζα, εργαστήρια και δεξαμενές καθαρμών. Η ζωή τους διεπόταν από αυστηρούς και συγκεκριμένους κανόνες», επισημαίνει η ειδικός, λέγοντας:

«Εξαιτίας της αναφοράς του Ιωσήπου και του Πλινίου του Πρεσβύτερου σε μία τέτοια κοινότητα που είχε το όνομα Εσσαίοι, η σύγχρονη έρευνα ταύτισε την Κοινότητα του Κουμράν με τους Εσσαίους. Όταν πλέον, η Κοινότητα εγκαταλείπεται εξαιτίας της κατάκτησης τους εβραϊκού κράτους από τους Ρωμαίους (68 π.Χ.), τα μέλη της φαίνεται πως φροντίζουν να κρύψουν τα πολύτιμα χειρόγραφά τους στις γύρω σπηλιές».

Όσο για τη σπουδαιότητα των συγκεκριμένων χειρογράφων, η ίδια υπογραμμίζει: «Η σημασία τους είναι εξαιρετική για τη βιβλική επιστήμη και κυρίως για τη μελέτη του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης. Έχουν βρεθεί περίπου 900 χειρόγραφα, τα οποία μπορούν να χρονολογηθούν από τον 3ο π.Χ. μέχρι και τον 1ο μ.Χ. αι. Πέρα από τους κανόνες της διαβίωσης των μελών της Κοινότητας, βρέθηκαν και χειρόγραφα που περιέχουν βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης».

«Πρόκειται», συνέχισε, «τόσο για μεγαλύτερα όσο και για μικρότερα αποσπάσματα και η σημασία τους έγκειται πως είναι αρχαιότερα από την επεξεργασία του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης, η οποία έγινε από τους Μασορίτες, έργο που ξεκίνησε από τον 7ο αι. μ.Χ. Σώζεται ολόκληρο το κείμενο του Ησαΐα, αλλά και αποσπάσματα από άλλα βιβλία του ιουδαϊκού κανόνα και ερμηνευτικά υπομνήματα σε αυτά. Αυτό σημαίνει πως πριν από την παγίωση του κανόνα της εβραϊκής Βίβλου από τους Μασορίτες κυκλοφορούσαν διάφοροι τύποι χειρογράφων με μεγαλύτερες ή μικρότερες αποκλίσεις από το σημερινό γνωστό βιβλικό κείμενο, γεγονός που εξηγεί, γιατί παρουσιάζονται διαφορές μεταξύ του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης και των αρχαίων μεταφράσεών της».

«Στη σπηλιά, ωστόσο, δεν βρέθηκαν χειρόγραφα. Γιατί η ανακάλυψή της κρίθηκε τόσο σημαντική; «Η πρόσφατη ανακάλυψη του 12ου σπηλαίου στην περιοχή του Κουμράν αναμφίβολα έχει μεγάλη σημασία για την επιστήμη της μελέτης των κουμρανικών χειρογράφων. Βέβαια, μας αφήνει με τη γεύση του μισού, καθώς το σπήλαιο είχε ήδη συληθεί και δεν βρέθηκαν τα χειρόγραφα», λέει η κ. Παπαναστασοπούλου, καταλήγοντας:

«Όμως, δεν παύει να μας δίνει την ελπίδα πως ίσως να υπάρχουν και άλλα ασύλητα σπήλαια που η αρχαιολογική έρευνα θα καταφέρει να εντοπίσει. Επιπλέον, όπως γίνεται συνήθως, αυτά τα χειρόγραφα αργά ή γρήγορα θα διοχετευθούν στην παράνομη αγορά των αρχαιοτήτων και θα φτάσουν κάποια στιγμή προς μελέτη και στα κατάλληλα επιστημονικά χέρια».


ΠΗΓΗ

ΑΝ σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε κλίκ..ΕΔΩ...  για να είστε οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες του διαδικτύου
Continue reading

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Το Μυστικό του Χρυσού Αιώνα του Περικλέους


Τον 5ο αιώνα π.Χ. η πόλη των Αθηνών αναπτύσσεται ραγδαία. Η πόλη της Θεάς Αθηνάς θα καταφέρει υπό την αρχηγία του περίφημου Ρήτορα Περικλή, να γνωρίσει την μεγαλύτερη δόξα που θα γνώριζε ποτέ πόλη! Ο Περικλής θα είναι αυτός που θατην αναδείξει και μέσα από την πολιτική του η Αθήνα θα εισέλθει στον λεγόμενο «Χρυσό Αιώνα».

Βουλή, Άρειος Πάγος, Θέατρο, τέχνες, έννοιες που δεν θα επηρεάσουν μόνο ολόκληρη την Ελλάδα αλλά θα διαμορφώσουν ολόκληρο τον κόσμο σε αυτό που είναι σήμερα. Το σημαντικότερο όλων φυσικά κι αυτό που δείχνει πως ο πολιτισμός της Αθήνας έχει φτάσει στο Ζενίθ, είναι η γέννηση της Δημοκρατίας! Τεράστια έργα θα δημιουργηθούν εκείνη την περίοδο και τα οποία αναμένεται να αλλάξουν ριζικά την εικόνα της πόλης και την ιστορία όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

Την ίδια περίοδο θα ζήσουν πολλοί κορυφαίοι Έλληνες, ο Σοφοκλής (496 – 406 π.Χ.), Μέγας Τραγωδός από την Αθήνα, ο Ευριπίδης (480 – 406 π.Χ.) επίσης Μέγας Τραγωδός, ο Θουκυδίδης (460 – 395 π.Χ.), κορυφαίος Έλληνας ιστορικός, ο Αριστοφάνης (450 – 380 π.Χ.) ο μεγαλύτερος ίσως κωμικός ποιητής της Αρχαίας Αθήνας και πολλοί πολλοί άλλοι.


Παράλληλα με την Αθήνα θα αναπτυχθεί επίσης ένας ακόμη σημαντικός πολιτισμός στην Βόρεια Ελλάδα αυτή τη φορά και συγκεκριμένα στην Θράκη. Το Βασίλειο των Οδρυσών θα γνωρίσει την άνθιση από το 470 μέχρι και το 47 π.Χ. όπου και η Θράκη θα περιέλθει στην κυριαρχία των Ρωμαίων!



Ο Απόλλωνας από το δυτικό αέτωμα του Ναού του Διός στην Ολυμπία είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της τέχνης της Κλασικής Εποχής.

Τότε κυριαρχεί η αρμονία! Το κορυφαίο όμως μνημείο που θα καταφέρει μέχρι και τις μέρες μας να προκαλεί τον θαυμασμό είναι αυτό που χτίστηκε προς τιμήν της Θεάς Αθηνάς! Ο Ικτίνος κι ο Καλλικράτης αποτέλεσαν τους αρχιτέκτονες ενώ ο Φειδίας ήταν αυτός που έφτιαξε το γλυπτό διάκοσμο. Το μνημείο αυτό που χτίστηκε από το 447 μέχρι το 432 π.Χ. θα χαρακτηρίζει πλέον ολόκληρη την Ελλάδα. Το 432 π.Χ. φτάνει κι ο Παρθενώνας έχει ολοκληρωθεί!


Αναπαράσταση Παρθενώνος

Όχι άδικα, ο Παρθενώνας αποτελεί ένα μοναδικό κτίσμα. Χτισμένος από Πεντελικό μάρμαρο δεσπόζει πάνω στον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως. Είναι ένας μοναδικός δωρικού ρυθμού ναός! Ο Παρθενώνας από εδώ και πέρα θα είναι το σήμα κατατεθέν για την Ελλάδα. Θα καταφέρει να συνδεθεί με όλες τις φάσεις της ιστορίας της χώρας και από αυτό μπορεί κανείς να κατανοήσει πόσο οι άνθρωπο δέθηκαν με αυτό το Ιστορικότατο κτίσμα μοναδικής ομορφιάς! Αργότερα θα λεηλατηθεί, θα υποστεί μετατροπές, θα βομβαρδιστεί, θα καταστραφεί, θα περάσει από κακουχίες ωστόσο πέρα από όλα αυτά θα καταφέρει να μείνει ζωντανός και να συνεχίζει να στέκει όρθιος και από ψηλά να δείχνει σε όλους Έλληνες και μη πως οι Έλληνες μεγαλούργησαν και συνεχίζουν να μεγαλουργούν!

Ένα σημαντικότατο τμήμα του Παρθενώνα είναι η Ζωφόρος η οποία αποτελεί μια ζώνη με ανάγλυφες παραστάσεις. Στη Ζωφόρο συνολικού μήκους 160 ολόκληρων μέτρων απεικονιζόταν η πομπή των Παναθηναίων. Θεότητες, άνθρωποι, άρματα, άλογα, ζώα θα καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος της.


Η ζωφόρος απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων και στην δυτική πλευρά την διαμάχη Αθηνάς

Η ανατολική Ζωφόρος είναι η σημαντικότερη καθώς στην συγκεκριμένη παρατηρείται η κορύφωση της πομπής κι η παράδοση του πέπλου δηλαδή του δώρου των Αθηναίων στην Θεά Αθηνά! Παράλληλα στην ίδια βλέπουμε και τους Θεούς του Ολύμπου. Ο Παρθενώνας επίσης αποτελείται από τα Αετώματα τα οποία ήταν τριγωνικής μορφής. Ήταν περίλαμπρα και ήταν τα τελευταία που δέχθηκαν την γλυπτή διακόσμηση. Άλλα σημαντικά τμήματα του Παρθενώνα είναι οι Μετόπες.

Ύστερα από μια σειρά ενεργειών το μοναδικό αυτό κτίσμα υπέστη σοβαρές ζημιές και τμήματα του έχουν διασκορπιστεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Αγγλία είναι εκείνη που κρατάει το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών του Παρθενώνα. Εκείνοι θα πάρουν και την μία εκ των 6 «κορών» του Ερεχθείου δηλαδή τις Καρυάτιδες. Το Ερέχθειο θα πάρει το όνομα του από τον Βασιλιά Ερεχθέα διότι σύμφωνα με την μυθολογία σε εκείνο το σημείο είχε την κατοικία του. Εκεί θα δημιουργηθεί αυτό το ιδιόμορφο μα μοναδικό κτίσμα το οποίο κατασκευάστηκε μεταξύ 425 και 406 π.Χ..

Η Αθήνα έχει αναπτυχθεί πλέον σε μια ναυτική υπερδύναμη και αμέσως ο άλλος μπορεί να καταλάβει που βρισκόταν το λιμάνι των Αθηνών! Μα φυσικά ο Πειραιάς ήταν εκείνος που φιλοξένησε τις Αθηναϊκές τριήρεις. Η Αθήνα ενώθηκε με τον Πειραιά με τα ισχυρά τείχη που οικοδομήθηκαν και τα οποία είναι γνωστά ως «Μακρά Τείχη»! Εκείνος που αποφασιστικά έδρασε ώστε να δημιουργηθεί η πόλη του Πειραιά ήταν ο Θεμιστοκλής.



Η Κλασική εποχή χάρισε στην Αθήνα μια μοναδική περίοδο κατά την οποία έδρασε ριζικά παγκοσμίως. Μπορεί λοιπόν να αποτέλεσε τον λαμπρότερο όλων των πολιτισμών σύντομα όμως αναμένεται να ξεκινήσει η φθορά. Η ραγδαία ανάπτυξη της θα στρέψει τα εχθρικά βλέμματα πάνω της τα οποία με καχυποψία θα προσπαθήσουν και θα καταφέρουν αργότερα να την σταματήσουν. Είναι γεγονός πως οι Σπαρτιάτες τρόμαξαν με την σημαντικότατη εξέλιξη της πόλης των Αθηνών στα Κλασικά χρόνια Οι Σπαρτιάτες τώρα ψάχνουν να βρουν τον τρόπο να ξεκινήσουν τις δράσεις τους ώστε να καταφέρουν αυτό που θέλουν και αυτό που ζητούν είναι η παντοδυναμία.

Η αφορμή δεν θα αργήσει να έρθει και θα δοθεί από τους Κερκυραίους. Η γνωστή κόντρα μεταξύ Κορινθίων και Κερκυραίων έρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο αυτή τη φορά για την Επίδαμνο (Δυρράχιο) η οποία ήταν αποικία των Κερκυραίων που δόθηκε όμως στους πρώτους. Αργότερα όμως θα διεκδικήσουν εκ νέου την Επίδαμνο και μάλιστα θα ζητήσουν και την βοήθεια των Αθηναίων. Η ναυμαχία στα Σύβοτα το 433 π.Χ. θα σημάνει την αρχή του Πελοποννησιακού Πολέμου που θα ξεκινήσει οριστικά 2 χρόνια αργότερα. Όλο αυτό άλλωστε ήταν αρκετό ώστε με την υποστήριξη των Κορινθίων η Σπάρτη να κηρύξει τον πόλεμο στην Αθήνα έναν πόλεμο ο οποίος θα διαρκέσει 27 ολόκληρα χρόνια, από το 431 ως το 404 π.Χ..

Ο Χρυσός αιώνας του Περικλή τελειώνει οριστικά και η Ελλάδα της Κλασικής Περιόδου εισέρχεται σε μια από τις εντονότερες φάσεις τις ιστορίας της! Ο Πόλεμος που θα ζήσει αναμένεται να είναι και ο μεγαλύτερος που έχει γνωρίσει μέχρι εκείνη την στιγμή. Παράλληλα θα ξεσπάσουν μέχρι κι εμφύλιοι και ολόκληροι πολιτισμοί θα καταρρεύσουν από μόνοι τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Κέρκυρα, στην οποία ύστερα από την αφορμή που έδωσε, επικράτησε μια χαοτική κατάσταση με αποτέλεσμα όχι μόνο σφαγές αλλά και την ολοκληρωτική καταστροφή!



Ο Πελοποννησιακός πόλεμος θα χωριστεί σε 3 συνολικά φάσεις στον Αρχιδάμειο Πόλεμο (431 – 421 π.Χ.) που θα λήξει με την Νίκειο Ειρήνη, στην Σικελική εκστρατεία που θα λήξει με την μεγάλη καταστροφή των Αθηνών στις Συρακούσες και τέλος με τον Δεκελεικό πόλεμο (413 – 404 π.Χ.) όπου και λήγει ο Πελοποννησιακός πόλεμος ύστερα από την παρέμβαση της Περσίας υπέρ της Σπάρτης με την Αθήνα να έχει καταληφθεί. Η επόμενη μέρα που θα ξημερώσει βρίσκει την Αθήνα κάτω από την Σπαρτιατική Κυριαρχία. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος κατάφερε να αλλάξει ριζικά την ροή της ιστορίας. Ήταν ίσως ο καταστρεπτικότερος στην αρχαιότητα και σε αυτόν έλαβαν μέρος έλληνες από όλες τις γνωστές τότε περιοχές. Αυτό σημαίνει πως ανεπηρέαστο δεν έμεινε κανένα μέρος του Ελληνισμού.

Οι παλιές μέρες για την Αθήνα έχουν περάσει και την διακυβέρνηση της θα αναλάβουν 30 φιλολάκωνες πολιτικοί οι οποίοι είναι γνωστοί ως «Τριάκοντα Τύραννοι». Σιγά σιγά θα έρθει κι η ρήξη στις σχέσεις Σπάρτης και Κορίνθου με αποτέλεσμα η Ελλάδα να εισέλθει σε νέο πόλεμο ο οποίος είναι γνωστός ως «Βοιωτικός ή Κορινθιακός πόλεμος», ενώ λίγα χρόνια αργότερα η Αθήνα θα λάβει μέρος και σε νέο πόλεμο ο οποίος ονομάζεται «Συμμαχικός» καθώς έγινε μεταξύ της Αθήνας και των πόλεων της Β’ Αθηναϊκής συμμαχίας.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών των πολέμων ήταν τελικώς αρνητικό, αφού έπεσε το ηθικό των Ελλήνων και γενικώς συνεχώς επικρατούσε ένα αρνητικό κλίμα. Πριν τον Συμμαχικό Πόλεμο μάλιστα υπογράφεται κι η «Ανταλκίδειος ειρήνη» μια ταπεινωτική για τους Έλληνες συνθήκη που έδειξε την κόπωση τους από τις πολλές μάχες που είχαν κάνει μεταξύ τους καθώς πέρα από όλα υπήρξε και μια αποτυχημένη κατά κάποιο τρόπο Μικρασιατική Εκστρατεία.



Τα χρόνια πάντως του Πελοποννησιακού Πολέμου κατασκευάσθηκε ένα ακόμη από τα επτά θαύματα του Κόσμου. Έργο του γλύπτη Φειδία το «Άγαλμα του Ολυμπίου Διός» αποτέλεσε το λατρευτικό άγαλμα του Ναού του Διός στην Ολυμπία! Ο Δίας σύμφωνα με τις αναφορές φαίνεται να έφτανε τα 12 ολόκληρα μέτρα! Κατασκευάσθηκε από Ελεφαντόδοντο, χρυσό και πολύτιμες πέτρες. Κατά τα Βυζαντινά Χρόνια θα μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη και ΔΕΝ θα καταστραφεί από τους Χριστιανούς αλλά από Βαρβάρους! Την καταστροφή επίσης ΔΕΝ θα γνωρίσει ούτε ο Ναός του Ολυμπίου Διός. Από εκεί και πέρα άγνωστο παραμένει το τι ακριβώς συνέβη σε αυτό το κολοσσιαίο άγαλμα το οποίο πιστεύεται πως καταστράφηκε από πυρκαγιά.

Την ίδια περίοδο θα γεννηθούν ο Ξενοφών (427 – 355 π.Χ.) κι ο Πλάτωνας (427 – 347 π.Χ.), ιστορικός και φιλόσοφος ο πρώτος, φιλόσοφος και συγγραφέας ο δεύτερος. Κι οι δύο τους αναμένεται να αφήσουν την σφραγίδα τους στον Ελληνικό πολιτισμό και στην αρχαία ιστορία της Ελλάδας!



Κατά την Κλασική περίοδο παρατηρούμε μοναδικά έργα. Ένα εξ’ αυτών είναι η Νίκη του Παιωνίου το οποίο είναι ένα πραγματικό αριστούργημα. Η τελειότητα κι η κομψότητα των έργων της γλυπτικής φαίνεται σε όλα τα γλυπτά της εποχής που έχουν βρεθεί. Η Ειρήνη κι ο Πλούτος αποτελούν ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η έκφραση κι η τεχνική παρουσίαση το έχουν κάνει να θεωρείται ως ένα από τα πιο θαυμάσια έργα της εποχής. Αδιαμφισβήτητα όμως το έργο το οποίο όχι άδικα θεωρείται διαμάντι της κλασικής εποχής στην Ολυμπία είναι το μοναδικό σωζόμενο αυθεντικό έργο του Πραξιτέλη. Δεν είναι άλλο από τον Ερμή του Πραξιτέλους το οποίο κατασκευάστηκε από Παριανό μάρμαρο το 330 π.Χ.. Επίσης η επιτύμβια στήλη της Ηγησούς (410 π.Χ.) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της κλασικής εποχής στον Κεραμεικό.

Πριν το τέλος της Κλασικής Περιόδου γεννιέται ο Αριστοτέλης (384 – 322 π.Χ.). Γεννημένος στην Χαλκιδική ο Αριστοτέλης, δημιουργός της λογικής υπήρξε Μέγας Φιλόσοφος κι η διδασκαλία του ήταν τόσο έντονη που δεν επηρέασε μόνο τον αρχαίο κόσμο αλλά και τον σύγχονο! Εκείνη την εποχή είναι που στην άνθιση του θα φτάσει ένα άλλο βασίλειο, το Βασίλειο της Ηπείρου ή όπως είναι γνωστό το Βασίλειο των Μολοσσών. Αυτό θα αναπτυχθεί κυρίως από το 424 π.Χ. και θα κρατήσει την δύναμη του μέχρι το 167 π.Χ. που θα καταστραφεί από τις Ρωμαϊκές δυνάμεις.

Το Βασίλειο των Μολοσσών είναι πραγματικότητα χάρη στον Νεοπτόλεμο του Τρωικού Πολέμου, ο οποίος ήταν γιος του Αχιλλέα και φαίνεται μετά το τέλος των γεγονότων στην Τροία, να εγκαθίσταται στην Ήπειρο με αποτέλεσμα από γενιά σε γενιά ο πολιτισμός αυτός να εξελιχθεί σε έναν από τους σπουδαιότερους της Κλασικής εποχής. Παράλληλα δεν μένει πολύς καιρός μέχρι την στιγμή που θα καταφέρει να συνδεθεί με τον Μεγαλύτερο Έλληνα ηγεμόνα και έναν μοναδικό πολιτισμό!

Ωστόσο λίγο πριν την λήξη της Χρυσής αυτής εποχής οι Έλληνες όπως προείπαμε ήταν κυριολεκτικά κουρασμένοι. Είχαν καταφέρει να χάσουν τις δυνάμεις τους, το ηθικό τους αλλά και το κουράγιο τους με άμεση συνέπεια ταπεινωτικές συμφωνίες. Έτσι άδοξα θα έληγε μια τόσο λαμπρή περίοδος; Κι όμως όχι!



Ήδη πριν το 360 π.Χ. υπάρχει δραστηριότητα στις περιοχές της Βορείου Ελλάδος. Ο Φίλιππος ο Β’ όμως θα είναι ο εμπνευστής μιας νέας ιδέας. Αυτή θέλει τον Φίλιππο να καταφέρνει να ενώσει όλο τον Ελληνισμό. Είναι μια ιδιαίτερα τολμηρή ιδέα την οποία θα βάλει μπροστά με την άνοδο του στον θρόνο το 359 π.Χ..

Από εκείνη την στιγμή το συγκεκριμένο βασίλειο με έναν κυριαρχικό τρόπο θα προσπαθήσει να ενώσει υπό την ηγεμονία του όλες τις Ελληνικές πόλεις-κράτη και να δημιουργήσει μια πανελλήνια συμμαχία. Το βασίλειο αυτό θα καταφέρει να ανεβάσει ξανά τον Ελληνικό πολιτισμό στα ύψη και να «συνεφέρει» τον Ελληνισμό ύστερα από το σοκ που είχε επέλθει από τα χρόνια και χρόνια πολέμων!

Αδιαμφισβήτητα το «Βασίλειο της Μακεδονίας», σαν από μηχανής Θεός εμφανίστηκε την καταλληλότερη στιγμή ώστε μέσα από έναν τεράστιο και έναν από τους σημαντικότερους πολιτισμούς που θα δημιουργήσει τα επόμενα χρόνια, να καταφέρει να θέσει τις βάσεις για την πορεία και την εξέλιξη ολόκληρης της Ελλάδας.

Η άνοδος του Φιλίππου του Β’ σήμανε αυτόματα την έναρξη της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας η οποία στις μέρες του Μεγαλύτερου προσώπου της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, Αλεξάνδρου του Μέγα, θα καταφέρει να φτάσει στο απόγειο της!

ieraellas-kinimaethnikon


ΑΝ σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε κλίκ..ΕΔΩ...  για να είστε οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες του διαδικτύου
Continue reading

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Απίστευτες οι νέες αποκαλύψεις για την Αμφίπολη


Εκπληκτικές είναι οι αποκαλύψεις που έρχονται για τον περίφημο τάφο της Αμφίπολης καθώς ολοένα και περισσότερα νέα κομμάτια της ανασκαφής έρχονται να προσδώσουν μια ακόμη πιο εντυπωσιακή εικόνα του λόφου Καστά. 

Δεν είναι μόνο ο λέοντας πάνω στο επιβλητικό βάθρο στην κορυφή του Τύμβου της Αμφίπολης και ο περίβολος του μισού χιλιομέτρου που προκαλούσε δέος.

Τεραστίου μεγέθους, με γλυπτές συνθέσεις και πλούσιο εναέτιο διάκοσμο ήταν και η εξωτερική πρόσοψη του ταφικού μνημείου, όπως αποκαλύπτει με συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής ο αρχιτέκτονας της ανασκαφής στον Τύμβο Καστά, κ. Μιχάλης Λεφαντζής.

Πρόκειται για το περίφημο δίστυλο εν παραστάσι, μπροστά από τις Σφίγγες και τα σκαλοπάτια της εισόδου του τάφου, το οποίο έφτανε ως τον περίβολο, ήταν σε κοινή θέα και αποτελούσε μεγαλοπρεπή κατασκευή όσο λειτουργούσε το ταφικό μνημείο ως ηρώο.

Παράλληλα, ύστερα από έρευνα της ανασκαφικής ομάδας καταδεικνύεται ότι μάρμαρα που ανήκουν στο μνημειακό σύνολο του Τύμβου Καστά της Αμφίπολης έχουν μεταφερθεί, από τον 19ο αιώνα, σε αρχαιολογικές συλλογές στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την Ευρώπη ως την Αμερική.

Σε μουσεία όλου του κόσμου!

Οι ανασκαφείς βρήκαν και ταύτισαν σε τρία μουσεία του εξωτερικού -Λούβρο, Κωνσταντινούπολης και Γκετί- τμήματα μαρμάρινων γλυπτών, τα οποία στην αρχαιότητα ανήκαν σε κατασκευές που υπήρχαν πάνω στον λόφο Καστά και συνδέονται με το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης!

Πέντε εξ αυτών εντοπίστηκαν στο Λούβρο και στο Αρχαιολογικλό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, όπου βρίσκονται εδώ και δύο αιώνες. Δύο ακόμη βρέθηκαν στο Μουσείο Γκετί, τα οποία είχαν πουληθεί από ιδιώτη).

Μάλιστα στα μουσεία αυτά υπάρχει αναλυτική καταλογογράφηση. Στο Λούβρο είναι όλα πιστοποιημένα, έχουν εγγραφεί το 1880-1890, υπάρχει χρονολόγηση θραυσμάτων, τα περισσότερα έχουν προέλευση την Αμφίπολη και κάποια την περιοχή της Μακεδονίας. Παράλληλα, πλήρης καταλογογράφηση υπάρχει και στο Αρχαιολογικλό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης.

Το ηρώον και οι επεμβάσεις

Σύμφωνα με τον κ. Λεφαντζή, τα νέα στοιχεία αποτυπώνουν τη εικόνα της αρχικής χρήσης του λατρευτικού χώρου ως ηρώου προς τιμήν ενός υχηλά ισταμένου αξιωματούχου της Μακεδονίας και ως χρηστηρίου, σχεδιασμένου να λειτουργείται από μια σημαντική ιέρεια, διαθέτοντας δευτερογενείς τελετουργικές ταφές με σκοπό τη χρησμοδοσία.

Όλα συνηγορούν ότι μετά τη ρίψη του σώματος της 60χρονης γυναίκας στην κιβωτιόσχημη θήκη έγινε επίχωση και σφράγιση του νεκρικού θαλάμου με τη μαρμάρινη θύρα. Οι λατρευτικές δραστηριότητες του χώρου με την κιβωτιόσχημη θήκη μεταφέρθηκαν πιο μπροστά στους προηγούμενους θαλάμους και είναι φανερές οι οικοδομικές επεμβάσεις που έγιναν.

Παράλληλα, η γραπτή ζωφόρος, στην οποία πρωταγωνιστούν δελφικοί τρίποδες ανάμεσα στις άλλες σκηνές, είναι η σημαντικότερη μαρτυρία αυτής της ιστορικής επέμβασης υποδηλώνοντας και την αρχική χρήση του λατρευτικού αυτού χώρου ως ηρώου και χρηστηρίου.

Ταυτόχρονα δεν θεωρείται τυχαίο πως υπάρχουν κοινά θέματα (νεκρόδειπνο, ιεροθέσιο κλπ) οι παραστάσεις που είναι αποτυπωμένες στην ανάγλυφη ζωφόρο του βάθρου του λέοντα, ψηλά στον Τύμβο, στα μαρμάρινα τμήματα του διστύλου εν παραστάσει (εξωτερική πρόσοψη του τάφου) και στη ζωραφισμένη ζώνη (θριγγός/γραπτή ζωφόρος) εντός του τρίτου χώρου του τάφου.

Δέος στους υστεροκλασικούς

Τι έχει προκύψει από τη μελέτη των στοιχείων και την έρευνα που οδήγησε σε ταυτίσεις και αποδόσεις θραυσμάτων και τμημάτων αρχιτεκτονικών μελών και μαρμάρινων γλυπτών; Εντυπωσιακά είναι τα δεδομένα για το εξωτερικό κέλυφος του πρώτου χώρου του τάφου (με τις Σφίγγες και τη μνημειώδη σκάλα). 

Καλυπτόταν από δίριχτη στέγη στους αρχαίους χρόνους και είχε μαρμάρινη πρόσοψη δίστυλη εν παραστάσι, η οποία εδραζόταν στη στέψη του περιβόλου και είχε μαρμάρινο περιθύρωμα.

Η πρόσοψη είχε πλάτος έξι μέτρων και ύψος που έφτανε τα εννέα μέτρα, δηλαδή ήταν υψηλότερη κατά ένα μέτρο από την κορυφή της καμάρας του τάφου. Η αρχιτεκτονική μελέτη έδειξε ότι η κυριότητα του περιβόλου δεν δημιουργούσε πρόβλημα και η πρόσοψη φαινόταν ευθεία, προκαλώντας δέος στο βλέμμα του ανθρώπου της εποχής, στα υστεροκλασικά χρόνια.

Ο κυρίαρχος μακεδονικός χαρακτήρας

Κατά τον κ. Λεφαντζή, το ταφικό μνημείο με πολυετή λατρευτική χρήση "έχει τυπικά χαρακτηριστικά λατρευτικού χώρου της εποχής του τέλους του 4ου π.Χ. αιώνα. Παρατηρεί ότι "υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα στη Μικρά Ασία και στη Μέση Ανατολή, αλλά στο μνημείο του Τύμβου Καστά είναι κυρίαρχος ο μακεδονικός χαρακτήρας".

Είναι ενδεικτικό ότι στη μαρμάρινη ανάγλυφο ζωφόρο στη βάση του βάθρου επί του οποίου ήταν ο λέοντας αποτυπώνεται παράσταση χαρακτηριστική μακεδονικής εικονογραφίας με μακεδόνες στρατιώτες, σάρισες, ασπίδες, μακεδονικό κράνος, δέντρο με φίδι τυλιγμένο γύρω του. Κομμάτια αναπαριστούν νεκρική πομπή, ενώ έχει βρεθεί τμήμα μαρμάρου με πόδια αλόγου σε κίνηση.

Επιχειρούνται επίσης ταυτίσεις και αποδόσεις σε κομμάτια που παραπέμπουν σε υψηλόβαθμο Μακεδόνα, ο οποίος στο ένα χέρι κρατά φιάλη αναμένοντας σπονδή και στο άλλο χέρι ανεστραμμένο ξίφος, του οποίου η θήκη (ο κολεός) έχει μανιταρόσχημη απόληξη και η λαβή του είναι κυρτή -αυτά, σύμφωνα με ειδικούς, αποτελούν ισχυρά στοιχεία χρονολόγησης.

Παράλληλα, διερευνώνται και συνδέονται με τον ήρωα-ιππέα που συναντάνται στο χώρο της Μακεδονίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η ανασκαφική ομάδα προχωρεί σε συγκρίσεις με την παράσταση του αναθηματικού αναγλύφου από την Πέλλα της εποχής του Κασσάνδρου, που βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΗΦΑΙΣΤΙΩΝΙ ΗΡΩΙ), όπου ο ήρωας εικονίζεται σε αυτήν ως νεαρός ιππέας ενώ δίπλα του γυναίκα σπένδει. 

ΠΗΓΗ: Το Βήμα της Κυριακής

ΑΝ σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε κλίκ..ΕΔΩ...  για να είστε οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες του διαδικτύου
Continue reading

Η νομοθεσία κατά των ΚΙΝΑΙΔΩΝ στην ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ


Στην εποχή μας με τις λέξεις «ομοφυλόφιλος» και «ετεροφυλόφιλος», κάνουμε μιαν απλή διαπίστωση του φαινομένου, χωρίς να το αξιολογούμε είτε θετικά, είτε αρνητικά.

Αντιθέτως, στην αρχαία Ελλάδα η γλώσσα είχε πολύ μεγάλη ακρίβεια.

Ο Επίκτητος έλεγε το εξής καταπληκτικό, για την μεγάλη σημασία των λέξεων: «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις».

Στην ελληνική γλώσσα δεν υπάρχει τίποτε τυχαίο.

Στο συγκεκριμένο λοιπόν σημείο η γλώσσα λαμβάνει θέση και μάλιστα ιδιαιτέρως αρνητική.

(Αξίζει να σημειώσουμε ακόμη πως η Αιδώς ήταν πολύ σημαντική Θεότητα και, όποιος την προκαλούσε δοκίμαζε σκληρότατη τιμωρία από την Νέμεση, που μονίμως την συνόδευε. Η Αιδώς ετυμολογικώς συνδέεται με το Αίσχος, άρα η συγκεκριμένη πράξη έφερνε καταισχύνη στον ενεργούντα.)

Πράγματι λοιπόν, δεν συναντούμε τις λέξεις ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος στα αρχαία μας κείμενα, όχι όμως για τον λόγο που υποστηρίζει ο Dover. Στην αρχαία μας γλώσσα οι ομοφυλόφιλοι αναφέρονται, με μια λέξη πολύ σκληρή, την λέξη ΚΙΝΑΙΔΟΣ δηλ. ο «κινών την αιδώ».

Η σημασία αυτής της λέξεως, ήταν καθαρώς υβριστική και σαφέστατα πολύ καταδικαστική για όσους είχαν κάνει αυτή την επιλογή.

(Στην σημερινή νεοελληνική μας γλώσσα, θα μπορούσαμε δόκιμα να μεταφέρουμε την έννοια αυτής της λέξεως, μεταφράζοντας την, ως «Ο καταραμένος». Ο ομοφυλόφιλος, δηλαδή, στην αρχαία ελληνική γλώσσα, ήταν ο «καταραμένος» της σημερινής.)

Για του λόγου το αληθές, αναφέρονται οι παραπομπές του πλέον έγκυρου λεξικού της αρχαίας Ελληνικής γλώσσης, των Liddel-Scott, όπου στον τόμο II στην σελίδα 719 αναφέρουν τα εξής λήμματα:

Κιναιδεία: Η παρά φύσιν ασέλγεια, Αισχίνης 18,29, Δημήτριος Φαληρεύς 97.Κιναιδεύομαι: Είμαι κίναιδος.Κίναιδος: Ο καταπύγων, ο καθόλου αισχρός, κακοήθης άνθρωπος.

Ο ορισμός μάλιστα για τον παθητικό ομοφυλόφιλο είναι «Καταπύγων» και για τον ενεργητικό «Αρσενοκοίτης».

Η ομοφυλοφιλία στην Αθήνα

Οι «Νόμοι» του Σόλωνα (βιβλίο 5, κεφάλαιο 5, άρθρο 332), είναι αρκετά σαφείς για τις συνέπειες που έχει κάποιος Αθηναίος αν συνάψει σχέση με άντρα:

Αν τις Αθηναίος εταιρήση, με έξεστω αυτω των εννέα αρχόντων γενέσθαι, μηδέ ιερωσύνην ιερώσασθαι, μηδέ συνδικήσαι τω δήμω, μηδέ αρχήν αρχέτω μηδεμιάν, μήτε ενδημον, μήτε υπερόριον, μήτε κληρωτήν, μήτε χειροτονητήν, μηδέ επικυρήκειαν αποστελλέσθω, μηδέ γνώμην λεγέτω, μηδέ εις τα δημοτελή ιερά εισίτω, μηδέ εν ταις κοιναίς σταφονοφορίες σταφανούσθω, μηδέ εντός των της αγοράς περιρραντηριων πορευέσθω.

Εάν δε ταύτα τις ποιή,καταγνωσθέντως αυτού εταιρείν, θανάτω ζημιούσθω.

Δηλαδή, αν κάποιος Αθηναίος συνάψει (ομοφυλοφιλική) σχέση με κάποιον άλλο:

Δεν του επιτρέπεται να γίνει μέλος των 9 αρχόντων.

Δεν του επιτρέπεται να εκλεγεί ιερέας.

Δεν του επιτρέπεται να είναι συνήγορος του λαού.

Δεν του επιτρέπεται να ασκήσει κάποια εξουσία, εντός η εκτός της χώρας, κληρωτή ή χειροτονητή.

Δεν του επιτρέπεται να σταλεί ως κήρυκας πολέμου.

Δεν του επιτρέπεται να εκθέσει τη γνώμη του.

Δεν του επιτρέπεται να μπει στους δημόσιους ναούς.

Δεν του επιτρέπεται να στεφανωθεί στις δημόσιες στεφανοφορίες.

Δεν του επιτρέπεται να παίρνει μέρος στους περιπάτους που γίνονται στην αγορά.

Όποιος λοιπόν (πολίτης) έχει καταδικαστεί ως ερωτικός σύντροφος, αλλά ενεργήσει αντίθετα με τις διατάξεις του νόμου, να τιμωρείται με θάνατο.

Ο Αισχίνης αναφέρει επίσης με σαφήνεια το νομοθετικό (απαγορευτικό) πλαίσιο για την ομοφυλοφιλία.

Aισχίνου, Nόμος Aττικού Δικαίου – Kατά Tιμάρχου 12.

Oι διδάσκαλοι να μην ανοίγουν τα σχολεία πρίν ανατείλει ο ήλιος και να τα κλείνουν πριν από την δύση του.

Nα μην επιτρέπεται σε όσους έχουν μεγαλύτερη ηλικία από τα παιδιά να εισέρχονται στα σχολεία, όταν υπάρχουν μέσα παιδιά, εκτός αν πρόκειται για τον υιό, τον αδελφό “ή τον γαμπρό του διδασκάλου.

Eάν κάποιος παραβεί αυτή την απαγόρευση και εισέλθει στο σχολείο, θα τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Eπίσης οι επί κεφαλής της παλαίστρας να μην επιτρέπουν, επ” ουδενί λόγο, σε κανέναν ενήλικο να κάθεται μαζί με τα παιδιά στις Eορτές του Eρμή.

Eάν κάτι τέτοιο συμβεί ο επί κεφαλής της παλαίστρας είναι ένοχος παραβάσεως του νόμου περί διαφθοράς των ελευθέρων παίδων.

Και συνεχίζει ο Αισχίνης:

Aισχίνου, Nόμος Σόλωνος – Kατά Tιμάρχου 16.

Eάν κάποιος ωθήσει σε ασέλγεια ελεύθερο παίδα, να καταγγέλεται ενώπιον των θεσμοθετών από εκείνον που έχει την κηδεμονίαν του παιδός, αφού προηγουμένως αναγράψει στην μήνυση την ποινή που θεωρεί άξια για τον δράστη.

Aν δε ο μηνυθείς καταδικασθεί, να παραδωθεί στους ένδεκα και να θανατωθεί αυθημερόν.

http://www.makeleio.gr


ΑΝ σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε κλίκ..ΕΔΩ...  για να είστε οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες του διαδικτύου
Continue reading